காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 92]

 காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 92]

831.

வந்ததும் உன்றன் மதுமடல் பார்த்திடவே

உந்திடும் என்றன் உணா்வுகள்! - இந்நிலையை

எண்ணிப் பார்க்காமல் ஏனோ எனஇருத்தல்

பெண்ணின் பெருமையோ பேசு?

832.

நான்பாதி நீபாதி என்பதை நம்பாதே!

ஏன்பாதி? என்முழுதும் நீ..தானே! - கூன்விழுந்து

ஊன்பாதி உற்ற உயிர்பாதி ஆகும்முன்

வான்சோதி பேரழகே வா!

833.

எல்லாம் எனக்கிங்கு நீஆனாய்! ஏன்கோபம்?

கல்லாம் எனக்குன் கலையழகு!  - முள்ளாம்

மொழியை அகற்றிடுக! மோகத்தை ஊட்டும்

விழியைத் திறந்திடுக வே!

834.

சரியென்று   சொன்னேன்! தமிழாக உன்னைச்
சிரியென்று  சொன்னேன்! சிறந்தேன்! - வரியாய்

ஒளிர்கின்ற பல்லழகு! ஓவியமே!  காதல்

வளா்கின்ற முத்தம் வழங்கு!

835.

கட்டி அணைத்திட கண்ணா வருகவே!

ஒட்டி உறவாடி உண்கவே! - கட்டில்மேல்

கொட்டிக் கொடுத்த பலகோடி முத்துக்கு

வட்டி கொடுப்பேன் வளா்த்து

(தொடரும்)

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 91]

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 91]

826.

மணிமின்னும்  வண்ண மலா்மின்னும்! தங்க

அணிமின்னும்! அன்பகம் மின்னும்! - இனிய

கனிமின்னும்! பெய்யும் பனிமின்னும்! அன்பே 
இனிமின்னும் உன்னழகு இங்கு!

827.

பாட்டும்..நீ! பண்ணும்..நீ! பைந்தமிழ்ப் பாகும்..நீ!

கூட்டும் குளிரும் கொதிப்பும்..நீ! - மூட்டியெனை

வாட்டும் மலரும்..நீ! வண்ண மயிலும்..நீ!

காட்டும் கருணைக் கடல்!

828.

ஏக்கம் எதற்கோ? எழுதிடும் பாட்டெல்லாம்

தேக்கம் தெளிவிக்கும்! தேனூட்டும்! - பூக்காடே!

தூக்கம் தொலையட்டும்! தூண்டும் மனநிலையை

நோக்க வளர்ந்திடும் நூல்!

829.

மோதல் விழிக்கணைகள் முட்டி எனைக்கவ்வக்

காதல் பிறந்ததடி! கண்நான்கும் - வாதமிடும்

எல்லாப் பொழுதும் இனிக்கும் திருநாளே!

பொல்லா இளமையைப் போற்று!

830.

பொல்லாத காதலிது! பொங்கி எனைவாட்டும்!

இல்லாத கற்பனையை ஏலமிடும்! - நல்லழகாய் 

சொல்லாமல் சொக்கவிடும்! தூய கவிபாடி

நில்லாமல் நீந்தும் நிலத்து!

(தொடரும்)

தயங்காதே

தயங்காதே

சாதிப் பெயரைச் சொல்லாதே!

       சமயச் சண்டை செய்யாதே!

நீதி நெறியைக் கொல்லாதே!

       நேர்மை மறந்து செல்லாதே!

விதியை எண்ணி வேகாதே!

       வெந்து நாளும் சாகாதே!

மதியை இழந்து போகாதே!

       வாழ்வை வெறுத்து நோகாதே!

அடிமை யாக வாழாதே!

       ஆற்றல் மறந்து தாழாதே!

மிடிமை யாலே வாடாதே!

       வீண ருடனே கூடாதே!

துன்பம் வந்தால் துவளாதே!

       துணிவை மனதில் இழக்காதே!

இன்பஞ் சேர இளிக்காதே!

       இளமை வீணாய்க் கழிக்காதே!

தீமை என்றும் புரியாதே!

       தீயோ ரிடத்தே பழகாதே!

ஊமை போல இருக்காதே!

       உரிமை கேட்கத் தயங்காதே!

வறுமை கண்டால் ஏங்காதே!

       வாழ்வை வெறுத்துத் தூங்காதே!

சிறுமை அழிக்க அஞ்சாதே!

       சிறப்பைப் படைக்கத் துஞ்சாதே!

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 90]

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 90]

821.

பாடும் குயில்களே! பச்சைக் கிளிகளே!

ஆடும் மயில்களே! அன்னங்காள்! - கூடுகவே

வாடும் நிலைநீக்கும் வஞ்சி வருகின்றாள்!

காடும் கமழும் கனிந்து!

822.

கனிந்த முகம்கண்டால் காதல் பெருகும்!

குனிந்த மனமோ கொழிக்கும்! - முனிந்த

இடத்தை இனிமையுற ஏற்றும்! நறுந்தேன்

குடத்தைக் குடித்தேன் குளிர்ந்து!

823.

குளிர்ந்த மணக்காற்றே! கொஞ்சுதமிழ் ஊற்று!

மலா்ந்த மலா்வனமே! மானே! - வளா்ந்த

முழுமதியே! முக்கனியே! மோகக் கடலே!

தொழுமழகே! என்னைத் தொடு!

824.

தொடுகின்ற பாக்கள் கொடுகின்ற இன்பம்

தடுக்கின்ற துன்பைத் தகா்த்தும்! - எடுக்கும்

பிறபெல்லாம் என்னவளைப் பின்னிக் களிக்கச்

சிறப்பெல்லாம் சேரும் செழித்து!

825.

செழித்த வயலாகச் சிந்தனை ஆடும்!

விழித்த விழியுனை வேண்டும்! - பழிக்காதே

விண்தவழும் வெண்மதியே! விந்தை ஒளியேந்திக்

கண்கவரும் மூக்குத்திக் கல்!

பதிற்று அந்தாதி [816 இருந்து 825 வரை] 

(தொடரும்)

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 89]

காதல் ஆயிரம் [பகுதி - 89]

பதிற்று அந்தாதி [816 இருந்து 825 வரை] 
  

816.

கற்கண்டு காரிகையே! காதல் கமழ்ந்தாட

நற்றொண்டு நாட்டுகிற நாயகியே! - பொற்கொண்டு

செய்த வடிவழகே! செந்தேனை என்மனத்துள்

பெய்த மொழியழகே பேசு!

817.

பேசும் பொழுதெல்லாம் பேரின்பப் பூங்காற்று

வீசும்! விருந்துாட்டும்! விந்தையிடும்! - ஆசுகவி

போன்றே புலமை பொலிந்தாடும்! சொர்க்கத்தை

ஈன்றே அழைக்கும் எனை!

818.

எனையிங்குத் தாலாட்ட என்னவளே வா!வா!

உனையிங்குப் பாடி உயா்வேன்! - சுனையிங்குப்

பூத்து மணக்குதடி! பொன்வண்டு தேனருந்திக்

கூத்து நடத்துதடி கூா்ந்து!

819.

கூா்ந்தெனைப் பார்க்கின்ற கோல விழிகளே!

சோ்ந்தெனை ஏனோ சிதைக்கின்றீா்! - வோ்த்தெனை

வாட்டும் உணா்வுகளைக்  கூட்டும் வகையறிந்தீா்!

தீட்டும் கவிதைகளைத் தின்று!

820.

தின்று சிறக்கும் திருமகளே உன்னழகை!

நின்று கிடக்கும் நினைவேந்தி! - என்று

கிடைக்கும் இளங்கிளியே நல்லருள்! இன்பம்

படைக்கும் கவிக்குயிலே பாடு!

(தொடரும்)